05-01-06

 

ohhhh, wie we daar hebben oohhhhhhh
 
 
Deze morgen was ik vroeg uit de veren, ik ben meteen beginnen verder schilderen en ondertussen ligt de tweede laag erop. Om 11h30 ben ik vertrokken naar mijn ex-collega's. Ik ben mijn laatste werkweek ziekjes geweest en had dus geen afscheid kunnen nemen, niet dat ik dat nodig vond eigenlijk, maar toen ik belde om me ziek te melden wist mijn toenmalige chef me te vertellen dat ze nog een verrassing voor mij in petto hadden. Omdat ik op het moment van het telefoontje een beetje een schuldgevoel kreeg omdat ik ziek was, heb ik toen gezegd dat ik na nieuwjaar wel nog eens langs zou komen. En vandaag ben ik er dan ook toegekomen om mijn belofte uit te voeren. Je kent dat é, je komt binnen en iedereen "oohhhh oeoeeoee, wie we hier hebben, ohhhh evelien, ohhhhh, wat fijn dat je nog eens langskomt, ooohhhhh evelien ohhhhhh" dan komen ze zich in een groep rond je stellen en wordt er van je verwacht dat je het woord voert, maar net als de voorbije 7 jaar had ik eigenlijk weer niks te vertellen aan deze mensen en zei ook niet aan mij. Het cadeau bestond uit 1 mand gevuld met drank (zowel alcoholisch als nonalcoholish) en 1 mand gevuld met chips en nootjes enzo van die dingen. Ik was ergens wel verrast dat het zoveel was aangezien ik daar eigenlijk met niemand een band had. En omdat ik op voorhand meermaals gezegd had dat ik niks wou krijgen, maar ja de mensen met hun sociale verplichtingen altijd.
Maar ik ben blij dat ik nog eens geweest ben, want die plaats gaf me voor de zoveelste keer een slecht gevoel, ik bedoel eigenlijk de sfeer die daar heerst, de mensen die zo met elkaar meelopen en eigenlijk geen mening hebben of die gewoon niet durven uiten. Ik heb me er nooit thuisgevoeld en vandaag was het nog maar eens een bewijs voor mezelf dat ik er heel goed aan gedaan heb om daar te vertrekken. Toch voelde ik enige dankbaarheid voor de manden. Want ik heb in het verleden voor heel weinig mensen geld uitgehaald voor traktaten. Er was elke week wel iemand die verjaarde of een kindje ter wereld bracht of op pensioen ging (ik werkte in een groot bedrijf). Net voor zo'n geldrondhaling was iedereen aan het zagen dat ze weer moesten betalen, maar ze deden het toch maar. Ik niet, ik vind het belachelijk om geld te geven uit verplichtingsgevoel aan mensen die je eigenlijk enkel kent in termen van 'goeiemorgen en goedeavond' zeggen tegen elkaar. Als ik iemand iets geef is het met mijn hart anders doe ik het niet. Vanwege deze reden had ik verwacht dat ze, indien er rond zou gegaan worden voor een cadeau voor mij, geen plichtsgevoel zouden hebben. Zo zie je maar...
Tegen dak thuiskwam waren mijn muren droog en heb ik besloten om nog een muur te doen, waarvan de eerste laag er nu ook al opligt, straks nog eentje en dan stop ik ermee.

 
Pic: de kerstman die probeert maar tgaat hem toch nie lukken ze !!!




14:43 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.