31-01-06

 

Marcella, Daniella, ikke en al die andere da je nog nie kent

 

 

Op vraag van lieke brood een antwoord ivm mijn meernamige lichaam. Ik heb een heel multifunctioneel lichaam en (sexy ook trouwens), die kan dienen voor verschillende persoonlijkheden. Ik moet nu wel eerlijk toegeven dat ik mezelf per ongeluk verraden heb in mijn Daniella personage. Daniella is een persoonlijkheid die heel graag brood eet maar haar grootste troef is broodzakken verzamelen. Dus ik zou het reuze erg vinden moesten jullie geen brood meer willen leveren in de Stinkwegel. Pas op ze heeft nog veel meer dan  broodzakken in petto hoor, alleen heeft ze de broodzakkenverzameling nodig om de rest te kunnen verwezenlijken. Marcella die kennen jullie al, tippex is het enige die uit haar mond komt en ook het enige die in haar neus gaat. Maar Lieke ik vind het wel een beetje beschamend dat je alle tijd genomen hebt om reactie te plaatsen maar in al je nachtelijke enthousiasme ben je vergeten Russische verjaardagswensen te plaatsen voor Spirit, ze is een beetje teleurgesteld.

En hou ik van maandagen? tegenwoordig iets meer ja, maandag is voor mij ook zondag. Al moet ik zeggen dat ik gisteren ook wel anti-maandag was. Ik ben uit mijn bedje gerold met een serieuze kater (miljaard dat was lang geleden). Ik moest om 15 uur gaan solliciteren en ik was echt nog niet terug op mijn positieven. Als ik teveel gedronken heb (de dag ervoor) en ik moet officiële dingen doen dan krijg ik hartkloppingen en innerlijke nervositeit, iets waar ik anders totaal geen last van heb. Toen ik binnenkwam bij dat bedrijf zag ik direct een bekende (oude klasgenoot) hij werkt daar blijkbaar in de fabriek, da was wel tof maar heb niet lang kunnen bijpraten ik moest meteen binnen gaan. Het was een lief, mooi, vlot jong meisje die me moest interviewen. Eerst begon ze een hele reke af te steken over het bedrijf zelf, en ik werd slecht, even dacht ik eraan om naar buiten te lopen, maar ik ben gebleven en gelukkig mocht ik na haar uitleg zelf aan het woord en ik voelde me al een pak beter toen. Het was een leuk en vlot gesprekje, maar we zien wel, er waren zoals gewoonlijk nog nen hoop andere kandidaten. Vanmiddag moet ik weer ergens mezelf gaan promoten, en eigenlijk zie ik die job niet zitten wegens te ver, tis een half uur rijden en om dat dagelijks te doen vind ik het iets teveel, maar ik zal wel zien.

12:12 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

29-01-06

 

Happy Birthday Spiritje


Vandaag is Spiritje Vroesjnak jarig, ze wordt 5 jaar. Spirit is mijn hond, en Vroesjnak is haar Russische achternaam. Toen ze nog klein was hebben Tom en ik ontdenkt dat Spirit eigenlijk een Russchische spion is. Het was toevallig dat we een gesprekje in het Russisch aan het voeren waren toen Spiritje raar begon te doen. Haar oren spitsten zich volledig naar de kant van waar de Russchische woorden kwamen, haar ogen begonnen wat vreemde bewegingen te maken in haar oogkasten, en haar staartje schoot in de lucht met als enige doel, deze informatie door te sturen naar de Russchische Maffia. In het begin was het wel een beetje raar en schrikwekkend zelfs om te weten dat er een spion bij mij in huis rondliep. Maar ik ben goed voor haar dus er kan mij niks overkomen. Af en toe moet ze naar de basis in Rusland voor een nieuwe update van het zendertje en om een nieuw schema van de af te luisteren mensen te bekomen. Soms schrikt het me wel nog steeds een beetje af want er wordt in medialand gezegd dat ook de man van Daisy Vancauwenberg (je kent ze wel, de VTM afroepster) banden heeft met de maffia. Ik weet niet in hoeverre deze info klopt, Spiritje breekt er haar bekje niet over open. In tegendeel ze is een heel dicreet en plichtsbewuste spion. Ik ben wel trots op haar dat ze haar dubbel-leven zo perfect in kan vullen. Vanavond is het chips en cola avond ter ere van haar, ja daar kan ik haar wel mee plezieren. Gelieve zoveel mogelijk gelukswensen (liefst in het Russisch) in de reacties te zetten. Ze zal daar heel blij mee zijn, ze kan lezen hoor mijn hondje.


Pic: Spirit die een beetje verontwaardigd kijkt dat ik haar dubbel leven zomaar ten toon spreidt aan de wereld.

12:33 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

27-01-06

 

D’Ardennen zijn echt de max

 

 

Na twee dagen weg te zijn in het hoofd van al dienen tippex dak heb moeten opsnuiven toen ik Marcella na deed ben ik vandaag weer iets helderder. Vandaag ga ik kaarsjes maken. Ik hou echt heel veel van kaarsjes, maar dat wist je al. De merde is, en vooral bij heel grote kaarsen dat ze maar voor de helft opbranden. Dus smelt ik de rest terug en maak er dan nieuwe kaarsjes van. Kaarsvet is leuk om mee te prutsen en het vergt veel geduld eer het volledig vloeibaar is om zo in nieuwe vormpjes te kunnen gieten. Dat maakt dat ik ondertussen wel een hoop andere nuttige, maar meestal toch onnuttige, dingen kan doen.

Ik heb deze week een weekendje Ardennen moeten afslaan, niet zo zeer vanwege de Ardennen, want d’Ardennen zijn cool, maar omwille van de persoon die het vroeg. Het was een heel klein mini kortstondig dilemmatje. Maar ik ben eerlijk geweest en dat viel niet echt in goede aarde, maar what the fuck, ik ben geen faker en heb geen zin in dingen doen, waar ik mezelf achteraf slecht zou bij voelen, om iemand anders te plezieren (die het niet verdient). De Ardennen lopen immers niet weg en binnenkort ga ik wel met ander gezelschap richting de minibergen van België trekken. Ik weet niet hoe het komt maar telkens ik me naar de Ardennen verplaats, heb ik onderweg (eens Brussel voorbij) zo’n intens gelukzalig gevoel, dan ben ik echt als een klein kind die verbaasd is van de bergen en de natuur. In het verleden huurden we altijd een chalet maar vorige zomer heb ik me een tentje aangeschaft, de max hoor, zo ééntje dat je in de lucht gooit en het staat op. Ik was heel trots op mijn tentje, vooral toen ik andere mensen zag sukkelen om hun tentje ineen te krijgen. Eventjes kon ik me niet meer houden en wou ik pronken met mijn ‘one second’ luxetentje. Voor ik het in de lucht gooide veel lawaai gemaakt doormiddel van overdreven luid hoesten en roepen, totdat de mensen keken, en dan floep en mijn tentje stond er. De andere kampeerders keken verbaasd en echt wel jaloers, ik pakte mijn opklapstoeltje en keek toe hoe ze verder sukkelden.

13:07 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

25-01-06

 

Noem mij vandaag maar Marcella

 

 

Juist mijn bedje uitgerold, normaal ging ik vroeg opstaan want khad afgesproken deze voormiddag met iemand. Maar hij zal het me wel niet kwalijk nemen dat ik er weer niet ga geraken, straks ne keer bellen om er een uitleg aan te geven. Kweet het tis belachelijk dat ik ’s avonds altijd denk dak der de volgende morgen wel vroeg uit zal geraken. Maar geen paniek ik heb nog een hele dag voor me. Vandaag ga ik doen alsof ik Marcella ben. Ja Marcella uit Kontich, ik werk als pannekoekenbakster in Etterbeek en vandaag is mijn wekelijkse vrije dag (ja dat maakt het doen alsof ik haar ben iets makkelijker). Marcella heeft geen kinderen om voor te zorgen, ze is helemaal alleen, en verslaafd aan tippexsnuiven. Dus misschien dak sebiet naar de Casa moet achter nog wa pottekes om mijn rol perfect te kunnen spelen.Voor de rest is Marcella een echte luie trien, die liefst de hele dag voor den tv hangt en belt naar allerlei radiostations om plaatjes aan te vragen voor haarzelf. Wat ze ook frequent durft doen is via tv-shopping spulletjes bestellen op naam van José, haar buurvrouw. Stiekem wacht ze dan het koerierwagentje af die de levering doet en eens het pakje voor José’s deur staat vermomt ze zich in haar ‘ninja hero turtel outfit’ om het zo het pakje te bemachtigen. Hoooh Marcella spelen is dus echt wel een leuke dagtaak. Allé kga beginnen met een potje tippex te snuiven en weldra reageer ik enkel nog op mensen die me Marcella noemen. Have a nice day!

 

 

Tis dus onmogelijk geworden om foto’s te plaatsen bovenaan met tekst ernaast, kut is dat! Is er iemand bij wie dat wel nog lukt?

11:41 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

23-01-06

 

Bubbeltjes zijn beter dan slaappillen

 

 

‘T weekend is weer gedaan (voor de meeste mensen), voor mij nog steeds niet, het is ondertussen al een maand weekend bij mij :-). Plots zijn die zaterdagen en zondagen niet zo belangrijk meer, maar daar zal snel weer verandering inkomen eens ik terug moet werken.

Gisteren was het de babyborrel van Yeva, flashy zaal, leuke mensjes, een hoop cadeautjes en veel bubbeltjes. Ook ik heb samen met de peter een cadeautje mogen in ontvangst nemen, we kregen beiden een koffertje met daarin een roze bloemtje, een ingekaderde foto van Yeva met mammie en pappie en het eerste doekje waar Yevake ingelegen heeft na de geboorte met daarop haar foto en een gedichtje gedrukt. Mijn zieltje werd gestreeld…  Straks een kader zoeken om het doek in te steken en op te hangen zodat het niet vuil kan worden.

Deze morgen weer vroeg moeten opstaan want kmoest om 9 uur in Kortrijk zijn, dankzij de bubbeltjes van gisteren was ik eerder in mijn bed geraakt dan dat ik de laatste tijd gewoon ben en daardoor viel het vroege opstaan best wel mee. Al moet ik zeggen dak nu weeral moe ben, maar misschien is het beter dat ik stilletjes aan mijn bioritme terug omschakel op dagleven zodat het geen zo’n grote schok zal zijn als ik terug werk heb.

 

 

 

Pic: Yeva met mama Vanessa en papa Tom

11:56 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

21-01-06

 

Wetsuits en boaslingers

 

 

De laatste tijd krijg ik telkens mails van ene André Denblower, hij blijft me vragen om hem voor te stellen aan Diana Ross. Ik weet niet hoe de man het weet maar Diana is een goede vriendin van me. Misschien ken ik André ook wel en woont hij niet ver van mijn deur en weet hij zo dat Diana hier soms over de vloer komt. Ik heb haar leren kennen vroeger in de zwemclub. Diana had er altijd de gewoonte om volledig ingepakt in een surfpak het water in te plonschen. Aanvankelijk waren er ook weinig mensen die door hadden dat het om Diana ging en bijgevolg werd veel met haar gelachen omwille van het pak. Op één of andere manier had ik altijd te doen met dat rare madamtje en op een dag toen ze zichzelf weer massaal belachelijk aan het maken was door een boa-sliert rond haar wetsuite te doen voor ze in het water dook ben ik op haar afgestapt. Ik vroeg haar wat nu precies de bedoeling was van haar rare outfit en ze wist me te vertellen dat ze dat deed in opdracht van haar manager, om nog meer sterallures te krijgen. Toen had ik door dat het om Diana Ross ging. Ik begreep haar en de weken daarna heb ik me zelfs aangepast aan haar costuumtjes, de ene keer een tros bananen op het hoofd, de andere keer een stokbrood tussen de beentjes. Het was best leuk en ik moet zeggen ik kreeg ook een beetje sterallures, alle mensen keken naar ons, ze riepen zelfs, ja ze versperden zelfs de deur toen we wilden passeren. De perfecte opleiding tot popster dus. Sinds die tijd is de band die ik met Diana had enkel versterkt. Maar André je moet begrijpen dat Diana het nu wel gehad heeft met opdringerige fans, ze wil een rustig pensioen tegemoet gaan en heeft er geen behoefte meer aan in de belangstelling te staan. Maar voor jou André Denblower wil ik wel een handtekening proberen te versieren.

13:56 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-01-06

 

Ik ben echt goed !

 

 

Vandaag weer een paar sollicitaties gedaan. Deze morgen moest ik om 8 uur uit mijn bedje, en miljaard dat was moeilijk, tegenwoordig ben ik gewoon om ’s middags op te staan en wakker te blijven tot 3 – 4 uur ‘snachts. Ik was dan ook nog niet echt echt wakker toen ik om 9 uur mijn eerste gesprek had, maar het viel wel mee. Deze namiddag was ik wel echt wakker en moest ik testen gaan afleggen in Gent weer. Gelukkig was de wegbeschrijving van dat selectiekantoor wel correct. Eerste test persoonlijkheidstest, kwas echt verbaasd dat het resultaat ook echt klopte. Tweede test: boekhouden, btw, blablabla. no problem. Dan intelligentietest, hahaha, ik had 4+/5 das score universitair. Ik ben alweer trots op mezelf. Ik ben echt goed, en niet zomaar goed, maar zelfs heel goed! Ja af en toe moet je eens durven stoefen met jezelf. Hierbij wil ik dan ook mensen aanmoedigen om dat meer te gaan doen. Wees trots op je linkerkleine teen, wees trots op je kennis over kermisattracties, wees trots op jezelf en uit dat ook! Dat is mijn belangrijkste boodschap vandaag.

 

Pic: nog ne stoefer…

17:55 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

19-01-06

 

hmmmm this brings back memories…

 

Ik heb ze in mijnen frigo!!! De roze yoghurt van den aldi, hmmmm, ik was echt vergeten dat die bestond, het is alsof ik terug een beetje kind wordt als ik zo’n potje in mijn handen heb, en dan de smaak, hmmmm, en dan het lege potje, ohhh, kga ze sparen denk ik en schilderen, om er dan kaarjes in te zetten, kaarsen zijn super, ze geven echt massa’s energie als je er veel tegelijkertijd aansteekt, je moet er eens opletten, welk gevoel dat teweeg brengt.

Gisteren uiteindelijk toch nog gaan shoppen en ik heb bijna alles gevonden wat ik zocht en niets meer gekocht dan ik me voorgenomen had, voor de veiligheid heb ik niet naar de broeken gekeken want daar heb ik een zwak voor. Telkens ik ga shoppen heb ik pulls nodig en iedere keer kom ik met broeken terug. Gisteren ben ik erin geslaagd om met twee truitjes thuis te komen, en dan nog aan halve prijs. Een riem heb ik niet gevonden, das moeilijk é, ik weet nochtans hoe ze er moet uitzien maar ze is nog niet op de markt denk ik. Een boek heb ik wel kunnen vinden, gisteren al een 40-tal pagina’s gelezen, de inhoud staat me wel aan, het is een visie op het leven en geluk, geschreven door een boeddhistisch getinte gast. Het is een vertaling uit het engels en blijkbaar hebben ze daarvoor een slechte tolk gebruikt, het is nogal omslachtig uitgedrukt en er staan een hoop schrijffouten in, das minder, maar ja.

19:34 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-01-06

 

Het lidl trauma bijna overwonnen!

 

Het wordt me meer en meer duidelijk dat die lieve, wereldkennende, kritische en bovenal sexy voetige tint een meerwaarde aan mijn leven geeft zonder dat ze het echt beseft. Ze heeft me doen inzien dat ook den aldi al die tijd mee aan het evolueren is. Ze verkopen daar zelfs die roze yoghurt waar ik als kind zo zot van was, je kent ze wel in die glazen potjes. Eerst geloofde ik het niet, maar na een grondig onderzoek door mankende Suzanne blijkt het echt te zijn. Mankende Suzanne voelt zich ondertussen ook weer een beetje nuttig nu ze op veldonderzoek geweest is naar den aldi. Ik ben blij dat ik haar zo ver heb kunnen krijgen, want ze mankt eigenlijk door een bezoekje aan de Lidl. Ongeveer een half jaar terug kreeg ze het krantje van de Lidl met de wekelijkse promoties in haar bus, en ze was opslag verkocht aan de zelfopblaasbare mannenpoppen. Driftig als ze soms kan zijn sprong ze meteen in de auto richting de Lidl. Blijkbaar is het de gewoonte dat ze daar vechten voor die promoties en zo is het ook gebeurd met ons Suzanne, ze is die dag helemaal onderaan een groep wilde vrouwen geraakt, ze heeft haar uiterste best gedaan om zo'n pop te bemachtigen maar de druk van de andere driftige huisvrouwen was haar net iets te groot. Ze is toen op handen en knieen terug naar huis moeten kruipen. Sindsdien had ze een Lidl-trauma. Zo'n trauma ligt echter heel dicht bij het Aldi-trauma en eventjes zat ik met de schrik toen ze wat lang wegbleef op onderzoek, ik dacht dat ze weer ergens onder geraakt was, maar gelukkig niet, ze heeft helemaal incognito en van in de verte alle producten bekeken en zo ook de roze yoghurt gevonden. Ze heeft het echter niet aangedurfd om iets aan te raken en is dus ook met lege handen naar huis gekomen. Haar ego daarintegen is weer serieus opgekrikt en ik denk dat ze binnen een paar weken zelfs klaar is voor een bezoekje aan de Lidl. Duim even voor haar mee, ze heeft het niet makkelijk gehad de laatste tijd.

11:56 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

16-01-06

 

Heel even gedesoriënteerd

 

 

Deze namiddag moest ik twee testen gaan afleggen in Gent, dus ikke vanmorgen vroeg uit de veertjes met de bedoeling nog eventjes een aantal zaken te kunnen bekijken zodat ik toch een deftig resultaat zou hebben. Niet dat ik twijfel aan mijn kunnen maar zo’n examens zijn meestal heel theoretisch en schools, dus even opfrissen leek me geen slecht idee. Tot mijn eeuwen oude gewoonte bij het studeren, nl uitstellen, weer naar boven kwam. Toen het al veel te laat was om nog een beetje te leren heb ik een spiekbriefje gemaakt, ja echt waar ik voelde me weer een beetje student. Er kon niks meer mislopen, dacht ik, normaal ben ik iemand die nogal rap zijn weg vind, maar vandaag dus niet… De routebeschrijving die ze me doorgemaild hadden klopte van geen kanten. Ik had ook geen telefoonnummer mee om die mensen te verwittigen, maar na een half uur te laat belde die gast me zelf op om te vragen waar ik bleef, ik heb hem uitgelegd dat ik serieus misreden was maar dat ik nu wel denk op het juiste pad te zijn. Uiteindelijk ben ik 45 min te laat aangekomen. Dat maakt niet zo’n goede indruk waarschijnlijk maar ik kon er deze keer echt echt echt niet aan doen . Die gast viel heel goed mee, en zelfs de testen die ik moest maken (voor zijn neus, even van shit kga nie kunnen spieken) waren supermakkelijk. Daarna nog een leuk gesprekje en ja ik heb al bij al een goede indruk nagelaten en een goede test afgelegd. Het was zelfs de eerste keer in mijn leven dat ik zelf genoten heb van het sollicitatiegesprek. Door de verkeerde weg genomen te hebben zou ik voor de tweede test (voor een ander selectiebureau) toch veel te laat geweest zijn en ik heb dan besloten om die niet meer te gaan doen. Ja, het was echt weer een positieve vibes dag vandaag, totaal onverwacht, zo zie je maar.

 

21:10 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-01-06

 

Gekleurde zakdoekjes

 

 

Net thuis van gisteren te vertrekken zonder te weten wat er zou gebeuren. Eerst afspraak in het bos met iemand waar ik niet meer zou mee afspreken. Daarna cocktails gaan drinken met dranken erin die ik nooit meer zou drinken. Daarna grens laten overschrijden die ik eigenlijk al afgesloten had voor verder verkeer. Kortom ik heb gisteren, vannacht en vandaag dingen gedaan die ik eigenlijk niet wou en toch heb ik ervan genoten. Haha, we zien wel wat voor consequenties het weer allemaal zal hebben zeker. Haha. Ik voel me een beetje cynisch vandaag. Je kent dat wel, het haha gevoel, niet zomaar haha, maar zo’n rustige, bijna apathisch klinkende maar toch heel chilli aanvoelende haha. Ik wou dat ik het jullie kon laten horen, dan zou je het meteen snappen. Misschien voel ik me gewoon een beetje stom vandaag en is het mijn alter-ego die me uitlacht. Daar kan ik wel mee leven. Haha. Zeg maar nu we het toch over cosmetische zakdoekjes hebben, je weet wel van die rechthoekige dozen met een flapje die eruit zit en je moet eraan trekken om een zakdoekje te krijgen. De laatste tijd valt het me erg op dat deze doekjes vree in trek zijn, het is een echte rage, in elke kamer waar ik binnenkom staat wel zo’n doos. Ooit heb ik eens een doos cadeau gekregen met allemaal verschillende gekleurde doekjes erin. Spanning, avontuur, sexapeal en doekjes allemaal in één doosje. De extase die toen door men lichaam ging bij het uittrekken van een doekje om te zien wat het volgende kleur zou zijn, heb ik sindsdien niet meer kunnen evenaren. Ik zit er wel een beetje mee eigenlijk, is dat dan het toppunt van extase? gekleurde zakdoekjes? Ik word er een beetje weemoedig van. Ik wil niet verslaafd zijn aan gekleurde zakdoekjes! Is er volgens jullie iets die dat gevoel van extase kan overtreffen (dope en drank tellen niet mee!)?

 

17:34 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

13-01-06

 

Den aldi online

 

Zeg maar toen ik deze nacht toch wakker lag na die urendurende telefoon schoot de volgende vraag me te binnen:  Moest dit de site zijn van den aldi online, wat zouden jullie dan bestellen?

 

21:08 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

 

We zijn vrijdag den 13sten zeker? Dan mag er al eens een minder verhaaltje verschijnen.

 

 

Mijn plannen zijn een beetje in het water gevallen vandaag, shoppen is niet doorgegaan want die gast waarmee ik afgesproken had heeft volgende week een hele week verlof gekregen dus hebben we besloten om dinsdag op het gemakske te gaan. T is beter zo want deze nacht ben ik tot 5 uur wakker gehouden geweest door iemand die me plots heel hard begon te missen en me terug wou. Juist het was mijn vorige vriendin, normaal zouden we vandaag 1 jaar samen zijn. Ze was behoorlijk zat en ging uren door met mooie praatjes over hoe graag ze me nog ziet en dat ze zou veranderen en dat ze nog een kans wou en bla bla bla…

En ook al heb ik voor mezelf uitgemaakt dat ik een relatie met iemand als haar niet meer wil, toch deed het me wel nog iets moet ik zeggen, diep van binnen zou ik niets liever doen dan haar geloven dat het deze keer anders zou zijn, maar ik ben geen naïeve pandabeer hoor. Ik heb niet zomaar een punt gezet achter onze relatie. Toch is het zo dat als ik haar stem hoor, ik heel goed besef dat ik haar nog wel graag zie. Toen ze ingehaakt had begon het mini gevechtje binnenin mij tussen gevoel en verstand. Maar aangezien dit niet de eerste keer is dat ze me vanalles beloofd na één of andere gebeurtenis, weet ik dat ik mijn verstand moet volgen wil ik niet opnieuw in de zak gezet worden. Toen ik deze morgen wakker werd had ik al een aantal oproepen van haar gemist en mijn geluid lag nog maar pas aan toen ze weeral belde. Het was dus niet enkel omdat ze zat was,  ze wil me echt terug. Ze drong erop aan om zo snel mogelijk af te spreken, ergens zou ik wel willen maar mijn intuïtie zegt me dat niet te doen, en ik denk dat ik deze keer wel naar mijn innerlijke stem zal luisteren, ik ben in het verleden al dikwijls genoeg kwaad geweest op mezelf toen ik dat niet gedaan had.

Voor de rest een kalm dagje in mijn momenteel alle kanten uitkunnende leventje. Deze namiddag bezoekje gekregen van Benny die net de deur uit is.

21:06 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-01-06

 

Het gevoel rond gezamenlijk broekpissen/kakken

 

 

Zo werkeloos zijn is echt niets voor mij hoor, telkens ik iets wil kopen moet ik me steeds afvragen of ik het wel echt nodig heb. En meestal is antwoord dan nee. Morgen ga ik shoppen in Gent en ik heb me voorgenomen om maar 2 truien, een riem en een tweetal boeken te kopen, ik ben benieuwd met wat ik thuis ga komen. Gelukkig ga ik met een vriend shoppen, mannen zijn het ook rapper beu om rond te kijken en ik hoop dat dit mijn koopgedrag zal kunnen beïnvloeden. Ik heb dus besloten om vanaf volgende week intensief werk te beginnen zoeken, het heeft me wel deugd gedaan eventjes niets te doen, maar bij nader inzien had ik er beter voor geopteerd om in de zomer werkeloos te worden.

 

Naar aanleiding van een weblog waar ik vandaag op terechtgekomen ben, ben ik nu met een grote levensvraag bezig. Ik heb gebeld met de Universiteit van Moorslede en ze steunen me hierin, hier dus een nieuwe enquête. De keuze gaat tussen pis of kak? Maar niet zomaar pis of kak, het gaat eerder over het gevoel die ze teweeg brengen wanneer je ze met een vriend of vriendin samen in je broek vind.  Zijn er mensen onder jullie die al eens gezamenlijk in hun broek gepist of gekakt hebben? wat geeft de grootste kick, samen pissen of samen kakken in de broek? ik weet het, het klinkt wat plat maar het is wel een heel belangrijke levenskwestie, en het wordt tijd dat het taboe erond verdwijnt! Dus geef jullie mening door aub.

12:14 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

11-01-06

 

kheb genen titel voor vandaag, maar who cares?

 

 

Het is al weer een tijdje geleden ondertussen. De reden daarvan is een boek die al mijn tijd in beslag neemt. Het is maandag begonnen eigenlijk, ik voelde me mega slecht en heel de dag heb ik zitten hopen dat er plots een spontane 'bleit sessie' tot me zou komen zodat ik me beter zou voelen. Het kwam niet, en ik besefte ten volle dat ik eigenlijk geen reden had om me slecht te voelen, normaal ben ik een goede psycholoog voor mezelf en duurt het een half uurtje om alles te relatieveren en terug een positieve kijk op de zaken te hebben, maar zelfs dat lukte me maandag niet. Elf uur 's avonds en nog steeds niks verandert, ik kon ook niet slapen. Plots begin ik te denken dat ik hier nog een boek heb liggen 'De ziel die haar naam zelf koos'. Zeven maanden geleden heb ik het geleend van een vriendin, maar ik had nog maar een 70-tal pagina's gelezen, en ik dacht bij mezelf, als ik het in al die tijd nog niet gelezen heb, zal ik het wel nooit meer lezen. Dus wou ik het een aantal weken geleden teruggeven. Maar ze zei zelf, hou het maar nog een beetje, je weet maar nooit. En ik ben blij, want vanaf het moment dat ik maandagnacht begon te lezen was ik meteen geboeid. Het begin van het boek vond ik iets te verhaalachtig, daar hou ik niet zo van. Maar blijkbaar was ik toen net gestopt waar het interessant begon te worden. Thema's als reïncarnatie, regressie, intuïtie, oorzaak en gevolg komen nu stuk voor stuk aan bod en zo blijft het verhaal me boeien. Ook weer die herkenning, en achteraf bekeken was het niet toevallig dat ik toen niet verder heb gelezen, want nu is eigenlijk het moment, de schrijfster worstelt in haar boek een beetje met dezelfde vragen waar ik me maandag innerlijk druk over maakte. Vragen en veronderstellingen die eigenlijk niet meer nodig zijn want het antwoord ken ik al een tijdje. Toch blijf ik er onbewust mee bezig en soms dreigen ze, zoals maandag, mijn humeur te bepalen. Maar het zou eerder abnormaal zijn mocht ik me nooit slecht voelen bij wat er afgelopen jaar is gebeurd. Dus al bij al ben ik blij dat deze momenten in de minderheid zijn. Dus gisteren ook het grootste deel van de dag zitten lezen (mijn dag is maar om 12 uur begonnen) en vandaag resten mij nog 180 pagina's.

12:51 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

08-01-06

 

vermufte monopoly
 
 
Een mysterieuze persoon belde gisteren namiddag aan, ik liet hem binnen omdat ik hem eigenlijk wel ken. Maar hij wou onbekend zijn en hij wou graag gezelschapsspelletjes spelen. Ik dacht ok, als dat jou wens is dan zullen we samen naar de zolder gaan alwaar de gezelschapsspelletjes ergens, allemaal samen, alfabetisch en volgens doosgrote gerangschikt staan. Samen kozen we monopoly en spookslot uit. Monopoly is bekend en voor grote mensen, maar we wilden ook eens testen of we nog steeds bang werden tijdens het spelen van spookslot. Eerst opteerden we toch voor monopoly, het is een versie uit de middeleeuwen die ik hier nog vond en eens de doos open was merkten we dat, en niet alleen aan het uitzicht ervan, maar tevens aan de geur. Alles rook vermuft, vooral het geld. Maar dat vonden we niet zo erg, vermufte monopoly brengt trouwens nog meer nostalgie teweeg. De mysterieuze persoon had veel geluk in het spel en door toedoen van een roemgevoel had hij plots iets minder de behoefte om onbekend te blijven, ja hij vroeg me zelfs om hem te fotograferen. Het zal jullie waarschijnlijk wel opvallen dat de mystery person een soort van tanga slip boven zijn jeans draagt, wel ik zal het uitleggen, hij was er ook niet zo fier op maar het was voor een weddenschap die hij met zichzelf had afgesloten. Hij had namelijk gewed met zichzelf dat hij in zijn blootje tot bij de klok in de kerktoren zou geraken zonder gezien te worden. Het is hem mislukt en de tanga-straf voert hij nu dus uit. Uiteindelijk heeft de mysterieze persoon gewonnen bij het spelletje. En ik was daar best wel blij mee, anders had hij zichzelf misschien weer een straf opgelegd waardoor hij in een lastig parket zou terecht kunnen komen.



12:58 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-01-06

 

Bless Friendships !
 
 
Gisterenavond is Sofie langsgeweest en het was weer best gezellig. Sofie is iemand die ik nog niet zo heel lang ken (iets langer dan een jaar) en sindsdien loopt ons leven zowat synchroon, we zijn op ongeveer hetzelfde moment een relatie begonnen, en hebben heel veel voorgehad dat we het net op hetzelfde moment moeilijk hadden, we hebben zelfs zonder dat we het van elkaar wisten op dezelfde avond een punt gezet achter onze relatie. Dat is zo raar, en nog maar eens een bewijs dat toeval niet bestaat. Je leert niemand zonder reden kennen. En het is altijd een grote steun wanneer iemand net hetzelfde ondergaat als jij zelf. En ook al kan ik uit alles wat er gebeurd is het possitieve halen, soms voelt het echt wel nog eens goed om er te kunnen over praten en om de laatste nieuwe possitieve inzichten over waarom ons dit overkomen is te kunnen delen. Want achter al het negatieve dat je in je leven tegenkomt schuilt een les waaruit je later des te meer geluk kunt putten. Ja het leven is echt mooi, alleen soms wat moeilijk te begrijpen als je in een benarde situatie terecht komt. Het komt er gewoon op aan alles een plaatsje te kunnen geven.

15:08 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

06-01-06

 

2011
 
 
 
Sinds ik me inschreef bij de VDAB word ik door heel wat interimbureau's gecontacteerd, daar had ik geen rekening mee gehouden. Blijkbaar geven die members van de VDAB dat allemaal door. Ik zal dus weer bitterweinig moeite moeten doen :-). Maar ik ga wel kieskeurig te werk gaan, het aanbod is toch groot en ik kan het me permiteren.
Maar ik heb belangrijker nieuws dan dat te vermelden vandaag... 2011 wordt heel speciaal, onthou dat goed, en haal heel veel champagne in huis tegen dan, je zal zien het zal de moeite waard zijn. Voor meer info en details hieromtrend gelieve Nicole en Hugo te contacteren, die zijn op de hoogte van de gebeurtenissen. Nicole houdt zich vooral bezig met de zakelijke kant van het gebeuren (de make-up kiezen, de apepakjes mooi in de plooi strijken, het beleg voor tussen de broodjes sorteren en daarna ook de broodjes ermee beleggen, Sjakira (hun perzische kat) kammen en ontvlooien, de meeneemchinees proberen te overhalen om het te brengen zodat ze er niet achter moeten,...). Hugo daarintegen, hoe kan het ook anders, zal zich ontfermen over de choreografie van het spectakel. Later in 2010 ongeveer, zal hij de danspasjes dan aanleren aan Nicole. Nicole is niet zo'n makkelijk leerling, ze is meersmaals hondsdol geworden tijdens eerdere, voor deze act niet ter zake doende oefensessies. Ik weet dat er onder jullie heel wat dans, zang en dranktalent zit, vandaar dat ik jullie hiervoor al eventjes warm wou maken. Dus trek je tutu en je, met verharde teentjes gevulde, ballerinaschoentjes aan en schrijf je in. No worry's je hebt immers nog 5 jaar om te oefenen zodat het zeker mogelijk is de perfectie te evenaren. Ik heb me in elk geval al ingeschreven, want nummer 1 op mijn verlanglijstje, is al sinds de dag dat ik geboren ben, samen op de planken staan met Nicole en Hugo.

Pic: mijn schilderwerken zijn af, kweet het het ziet er wat fel uit maar tis door de flits, tziet er best wel goed uit in 't echt

13:03 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-01-06

 

ohhhh, wie we daar hebben oohhhhhhh
 
 
Deze morgen was ik vroeg uit de veren, ik ben meteen beginnen verder schilderen en ondertussen ligt de tweede laag erop. Om 11h30 ben ik vertrokken naar mijn ex-collega's. Ik ben mijn laatste werkweek ziekjes geweest en had dus geen afscheid kunnen nemen, niet dat ik dat nodig vond eigenlijk, maar toen ik belde om me ziek te melden wist mijn toenmalige chef me te vertellen dat ze nog een verrassing voor mij in petto hadden. Omdat ik op het moment van het telefoontje een beetje een schuldgevoel kreeg omdat ik ziek was, heb ik toen gezegd dat ik na nieuwjaar wel nog eens langs zou komen. En vandaag ben ik er dan ook toegekomen om mijn belofte uit te voeren. Je kent dat é, je komt binnen en iedereen "oohhhh oeoeeoee, wie we hier hebben, ohhhh evelien, ohhhhh, wat fijn dat je nog eens langskomt, ooohhhhh evelien ohhhhhh" dan komen ze zich in een groep rond je stellen en wordt er van je verwacht dat je het woord voert, maar net als de voorbije 7 jaar had ik eigenlijk weer niks te vertellen aan deze mensen en zei ook niet aan mij. Het cadeau bestond uit 1 mand gevuld met drank (zowel alcoholisch als nonalcoholish) en 1 mand gevuld met chips en nootjes enzo van die dingen. Ik was ergens wel verrast dat het zoveel was aangezien ik daar eigenlijk met niemand een band had. En omdat ik op voorhand meermaals gezegd had dat ik niks wou krijgen, maar ja de mensen met hun sociale verplichtingen altijd.
Maar ik ben blij dat ik nog eens geweest ben, want die plaats gaf me voor de zoveelste keer een slecht gevoel, ik bedoel eigenlijk de sfeer die daar heerst, de mensen die zo met elkaar meelopen en eigenlijk geen mening hebben of die gewoon niet durven uiten. Ik heb me er nooit thuisgevoeld en vandaag was het nog maar eens een bewijs voor mezelf dat ik er heel goed aan gedaan heb om daar te vertrekken. Toch voelde ik enige dankbaarheid voor de manden. Want ik heb in het verleden voor heel weinig mensen geld uitgehaald voor traktaten. Er was elke week wel iemand die verjaarde of een kindje ter wereld bracht of op pensioen ging (ik werkte in een groot bedrijf). Net voor zo'n geldrondhaling was iedereen aan het zagen dat ze weer moesten betalen, maar ze deden het toch maar. Ik niet, ik vind het belachelijk om geld te geven uit verplichtingsgevoel aan mensen die je eigenlijk enkel kent in termen van 'goeiemorgen en goedeavond' zeggen tegen elkaar. Als ik iemand iets geef is het met mijn hart anders doe ik het niet. Vanwege deze reden had ik verwacht dat ze, indien er rond zou gegaan worden voor een cadeau voor mij, geen plichtsgevoel zouden hebben. Zo zie je maar...
Tegen dak thuiskwam waren mijn muren droog en heb ik besloten om nog een muur te doen, waarvan de eerste laag er nu ook al opligt, straks nog eentje en dan stop ik ermee.

 
Pic: de kerstman die probeert maar tgaat hem toch nie lukken ze !!!




14:43 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-01-06

 

toscaans rood

 
 
Vandaag begon weer met een oppervrolijk gevoel binnenin mij. Mijn eerste dagtaak was een bezoekje brengen aan de VDAB, want gisteren schoot het me plots te binnen dat dat wel nuttig kon zijn gezien mijn toestand. En ja het was leuk, ik heb er zelfs een beetje van genoten van mijn VDAB excursietje. Daarna geprobeert om te gaan shoppen in mijn hometown, maar wegens de solden is dat mislukt, ik heb het niet zo voor de solden eigenlijk, dan vind ik meestal mijn zin niet. Na enige winkels ben ik dan ook terug huiswaarts gekeerd. Daar kreeg ik plots een soort van een opruimbui die overgegaan is in een 'reorganistatie van meubels'-bui en uiteindelijk heb ik naar de winkel gereden om toscaans rode verf te gaan kopen en ben nu bezig met een deel van mijn muren onder handen te nemen. En je kent dat wel hé, dat je plots zo'n ingeving krijgt om eens te herschilderen, tot je bijna aan de helft bent ongeveer en dan heb je plots geen zin meer en vraag je jezelf af waar je nu weer aan begonnen bent. Wel zo voel ik me nu een beetje eigenlijk. Maar wat ik reeds gedaan heb, ziet er goed uit dus ik ga sebietjes toch nog wat verder doen, zodat de eerste laag er vandaag nog opligt.

18:32 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

03-01-06

 

Corry of La??


Sinds een tijdje doe ik allerlei enquetes met wetenschappelijke doeleinden voor de Universiteit van Moorslede (gebouw 4, fak 3, toren 9, bus 763). Volledig vrijwillig trek ik door het ganse land met mijn notaboekje, mijn trippeltrappel fake ballerinaschoentjes en mijn intervieuwmuts. En bij deze vraag ik ook jullie medewerking. Moesten jullie moeten kiezen tussen Corry Konings en La Esteralla, naar wie zou jullie voorkeur dan uitgaan?
Ik weet het, het is lang geleden en om deze reden zal ik de herinnering een beetje levendiger maken zodat je de vibes van toen terug kan voelen en hopelijk de keuze iets makkelijker zal worden: je kent nog het gevoel die door je ging, vroeger, toen je begin je tienerjaren rondliep in een blekkersgele rok met roze stippen en van die hele grote oorbellen (liefst ook blekkersgeel) op zaterdagvoormiddag, toen je mama aan het koken was en zich plots heel vrolijk omdraaide en vroeg om de radio een tandje bij te steken. Je verplaatste jezelf met enkele moonwalkpasjes (jaja want Michael Jackson was toen ook al een beetje in) tot bij de stereo en gaf een ruk aan de knop. Daarna begint je ma heel raar, maar toch vrolijkheidsuitstralend, te dansen. Je vraagt je af of dit normaal gedrag is, maar aangezien het je moeder is besluit je erop te vertrouwen en je doet je best om zoveel mogelijk rare danspasjes te doen, want zo hoort het blijkbaar. Samen dansen jullie de eerst 5 plaatjes van de Nederlandstalige slagerhitparada. Welke vrouw is er op toen op dat moment in geslaagd je op je bekkie te doen gaan van extase???
Deel aub jullie keuze mee, het is maar een kleintje om te stemmen, maar het betekend heel veel voor de voortplanting van het menselijke ras.





14:47 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

 

Freedom
 
 
 
Zoals jullie al eerder hebben kunnen lezen ben ik sinds 1 januari werkeloos en alhoewel veel mensen bezorgde opmerkingen maken, over hoe slecht de tijden wel zijn en over hoe veel werkelozen er wel rondlopen, voel ik me er absoluut niet slecht bij. Hoeveel keer in je leven kun je zeggen dat alle mogelijkheden weer openliggen? Niet vaak eigenlijk, mensen hebben echt nood aan zekerheden, dat is een feit, maar het geeft me eigenlijk een heel jeugdig gevoel deze zekerheden even niet te hebben, weer alles kunnen verwachten, eens volledig opnieuw kunnen beginnen. Leuk, leuk, leuk,...
Ik ben dan ook heel zeker dat ik, eens ik begin te zoeken, rap werk zal hebben, ik heb een diploma, ervaring en goede referenties van mijn vorige werkgever.
Ik had besloten om nu eerst een tweetal weekjes niks te doen en me daarna weer op de arbeidsmarkt te smijten. Maar op 2 januari waren ze daar al weer met een telefoontje over één of ander jobke die wel in mijn diplomabereik ligt. Heel raar want ik heb me nog in geen interimbureau's ingeschreven. Ik heb in mijn drie maanden opzeg wel 1 sollicitatie gedaan en blijkt dat die vacature eigenlijk via het interimbureau was die me gisteren gebeld heeft. Gelukkig is het bedrijf nog een weekje in verlof en hoef ik me dus niet direct los te rukken van het vrijheidgevoel.




14:00 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

 

Kots en verbroedernacht
 

 
Oudejaar heb ik, zoals het al enige jaren mijn gewoonte is, heel rustig gevierd. Ik ben niet zo voor die geforceerde feesten. Op oudejaar MOET het overal leuk en blits en overmatig eten en drinken en roepen en vuurwerkjes afschieten en plots is iedereen aan het verbroederen, een aantal minuten rond 00 uur. Waarom hebben mensen enkel op 31 december om 00 uur de behoefte om te verbroederen? Waarom kotsen mensen massaal op die avond? Waarom pleiten ze niet gewoon voor een aantal algemene verbroeder en kotsdagen per maand? Waarom verbergt iedereen zich achter die oudejaaravond om deze behoeften waar te maken?
Ik weet het niet, en het heeft eigenlijk ook geen belang...
Zoals ik al zei heb ik het heel rustig gehouden. Samen met Sofie en Blijke (haar lieve doch wel eigenwijze poes) heb ik op het gemakske bij haar thuis gezeten. Normaal zouden we spaghettie eten maar op het laatste nippertje zijn het dan toch scampi's geworden. Sofietje had haar best gedaan en het was dus lekker.
Op 1 januari ben ik dan op bezoek geweest bij Yeva, ze is zo klein en schattig en het is moeilijk te begrijpen dat wij ook allemaal zo geweest zijn. Zo'n babytje reageert op nog niet veel en maakt toch zo'n indruk. Ik ben in elk geval heel trots dat ik meter ben van deze kleine prinses.
 
 
Pic: Sofietje en ik op ons oudejaardineetje.



13:14 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

 

Yeva is born
 


Al enige tijd liet ze op zich wachten, normaal zou ze op 20 december haar eerste hapjes zuurstof tot zich nemen. Maar uiteindelijk is mijn metekind Yeva 10 dagen te laat geboren en dan nog wel net op mijn verjaardag, de max is dat. Yevake is de dochter van mijn beste vriend Tom en zijn vriendin Vanessa. Het is heel raar hoe iemand plots zoveel kan betekenen voor je, alhoewel je er nog geen enkel woord mee gewisseld hebt, dat zou moeilijk zijn é trouwens.
Yeva toi toi toi...

Pic: Yevake in mijn vinger knijpend 01/01/06








12:34 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

 

Anti - Brokjes betoging
 


De feestdagen zijn achter de rug en al eventjes had ik geen tijd meer vrijgemaakt om wat nutteloze info aan jullie over te dragen. Maar een spreekwoordelijk, doch zachtaanvoelende schopje onder mijn gat van de wereldberoemde en immer sexy voetige tint heeft er me toe gezet er vandaag toch eventjes mijn werk van te maken. En eigenlijk is er toch wel één en ander gebeurd intussentijd. Kerstfeest heb ik eigenlijk bewust niet gevierd, ik ben namelijk nog altijd een beetje boos op de kerstman omdat hij in de zomer van 2001 gefrituurde kippebrokjes met zoetzure saus heeft staan klaarmaken op de Markt van Tremelo. Ik ben namelijk tegen brokjes in alle vormen, smaken en geuren. Ik ben dan ook vollop bezig met het maken van spandoeken voor de eerst anti-brokjes betoging. Mochten jullie zich geroepen voelen om mee te betogen, laat het mij dan weten.  





12:23 Gepost door xxx | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |