12-01-06

 

Het gevoel rond gezamenlijk broekpissen/kakken

 

 

Zo werkeloos zijn is echt niets voor mij hoor, telkens ik iets wil kopen moet ik me steeds afvragen of ik het wel echt nodig heb. En meestal is antwoord dan nee. Morgen ga ik shoppen in Gent en ik heb me voorgenomen om maar 2 truien, een riem en een tweetal boeken te kopen, ik ben benieuwd met wat ik thuis ga komen. Gelukkig ga ik met een vriend shoppen, mannen zijn het ook rapper beu om rond te kijken en ik hoop dat dit mijn koopgedrag zal kunnen beïnvloeden. Ik heb dus besloten om vanaf volgende week intensief werk te beginnen zoeken, het heeft me wel deugd gedaan eventjes niets te doen, maar bij nader inzien had ik er beter voor geopteerd om in de zomer werkeloos te worden.

 

Naar aanleiding van een weblog waar ik vandaag op terechtgekomen ben, ben ik nu met een grote levensvraag bezig. Ik heb gebeld met de Universiteit van Moorslede en ze steunen me hierin, hier dus een nieuwe enquête. De keuze gaat tussen pis of kak? Maar niet zomaar pis of kak, het gaat eerder over het gevoel die ze teweeg brengen wanneer je ze met een vriend of vriendin samen in je broek vind.  Zijn er mensen onder jullie die al eens gezamenlijk in hun broek gepist of gekakt hebben? wat geeft de grootste kick, samen pissen of samen kakken in de broek? ik weet het, het klinkt wat plat maar het is wel een heel belangrijke levenskwestie, en het wordt tijd dat het taboe erond verdwijnt! Dus geef jullie mening door aub.

12:14 Gepost door xxx Permalink | Commentaren (11) | Email dit |  Facebook |

11-01-06

 

kheb genen titel voor vandaag, maar who cares?

 

 

Het is al weer een tijdje geleden ondertussen. De reden daarvan is een boek die al mijn tijd in beslag neemt. Het is maandag begonnen eigenlijk, ik voelde me mega slecht en heel de dag heb ik zitten hopen dat er plots een spontane 'bleit sessie' tot me zou komen zodat ik me beter zou voelen. Het kwam niet, en ik besefte ten volle dat ik eigenlijk geen reden had om me slecht te voelen, normaal ben ik een goede psycholoog voor mezelf en duurt het een half uurtje om alles te relatieveren en terug een positieve kijk op de zaken te hebben, maar zelfs dat lukte me maandag niet. Elf uur 's avonds en nog steeds niks verandert, ik kon ook niet slapen. Plots begin ik te denken dat ik hier nog een boek heb liggen 'De ziel die haar naam zelf koos'. Zeven maanden geleden heb ik het geleend van een vriendin, maar ik had nog maar een 70-tal pagina's gelezen, en ik dacht bij mezelf, als ik het in al die tijd nog niet gelezen heb, zal ik het wel nooit meer lezen. Dus wou ik het een aantal weken geleden teruggeven. Maar ze zei zelf, hou het maar nog een beetje, je weet maar nooit. En ik ben blij, want vanaf het moment dat ik maandagnacht begon te lezen was ik meteen geboeid. Het begin van het boek vond ik iets te verhaalachtig, daar hou ik niet zo van. Maar blijkbaar was ik toen net gestopt waar het interessant begon te worden. Thema's als reïncarnatie, regressie, intuïtie, oorzaak en gevolg komen nu stuk voor stuk aan bod en zo blijft het verhaal me boeien. Ook weer die herkenning, en achteraf bekeken was het niet toevallig dat ik toen niet verder heb gelezen, want nu is eigenlijk het moment, de schrijfster worstelt in haar boek een beetje met dezelfde vragen waar ik me maandag innerlijk druk over maakte. Vragen en veronderstellingen die eigenlijk niet meer nodig zijn want het antwoord ken ik al een tijdje. Toch blijf ik er onbewust mee bezig en soms dreigen ze, zoals maandag, mijn humeur te bepalen. Maar het zou eerder abnormaal zijn mocht ik me nooit slecht voelen bij wat er afgelopen jaar is gebeurd. Dus al bij al ben ik blij dat deze momenten in de minderheid zijn. Dus gisteren ook het grootste deel van de dag zitten lezen (mijn dag is maar om 12 uur begonnen) en vandaag resten mij nog 180 pagina's.

12:51 Gepost door xxx Permalink | Commentaren (5) | Email dit |  Facebook |

08-01-06

 

vermufte monopoly
 
 
Een mysterieuze persoon belde gisteren namiddag aan, ik liet hem binnen omdat ik hem eigenlijk wel ken. Maar hij wou onbekend zijn en hij wou graag gezelschapsspelletjes spelen. Ik dacht ok, als dat jou wens is dan zullen we samen naar de zolder gaan alwaar de gezelschapsspelletjes ergens, allemaal samen, alfabetisch en volgens doosgrote gerangschikt staan. Samen kozen we monopoly en spookslot uit. Monopoly is bekend en voor grote mensen, maar we wilden ook eens testen of we nog steeds bang werden tijdens het spelen van spookslot. Eerst opteerden we toch voor monopoly, het is een versie uit de middeleeuwen die ik hier nog vond en eens de doos open was merkten we dat, en niet alleen aan het uitzicht ervan, maar tevens aan de geur. Alles rook vermuft, vooral het geld. Maar dat vonden we niet zo erg, vermufte monopoly brengt trouwens nog meer nostalgie teweeg. De mysterieuze persoon had veel geluk in het spel en door toedoen van een roemgevoel had hij plots iets minder de behoefte om onbekend te blijven, ja hij vroeg me zelfs om hem te fotograferen. Het zal jullie waarschijnlijk wel opvallen dat de mystery person een soort van tanga slip boven zijn jeans draagt, wel ik zal het uitleggen, hij was er ook niet zo fier op maar het was voor een weddenschap die hij met zichzelf had afgesloten. Hij had namelijk gewed met zichzelf dat hij in zijn blootje tot bij de klok in de kerktoren zou geraken zonder gezien te worden. Het is hem mislukt en de tanga-straf voert hij nu dus uit. Uiteindelijk heeft de mysterieze persoon gewonnen bij het spelletje. En ik was daar best wel blij mee, anders had hij zichzelf misschien weer een straf opgelegd waardoor hij in een lastig parket zou terecht kunnen komen.



12:58 Gepost door xxx Permalink | Commentaren (0) | Email dit |  Facebook |

07-01-06

 

Bless Friendships !
 
 
Gisterenavond is Sofie langsgeweest en het was weer best gezellig. Sofie is iemand die ik nog niet zo heel lang ken (iets langer dan een jaar) en sindsdien loopt ons leven zowat synchroon, we zijn op ongeveer hetzelfde moment een relatie begonnen, en hebben heel veel voorgehad dat we het net op hetzelfde moment moeilijk hadden, we hebben zelfs zonder dat we het van elkaar wisten op dezelfde avond een punt gezet achter onze relatie. Dat is zo raar, en nog maar eens een bewijs dat toeval niet bestaat. Je leert niemand zonder reden kennen. En het is altijd een grote steun wanneer iemand net hetzelfde ondergaat als jij zelf. En ook al kan ik uit alles wat er gebeurd is het possitieve halen, soms voelt het echt wel nog eens goed om er te kunnen over praten en om de laatste nieuwe possitieve inzichten over waarom ons dit overkomen is te kunnen delen. Want achter al het negatieve dat je in je leven tegenkomt schuilt een les waaruit je later des te meer geluk kunt putten. Ja het leven is echt mooi, alleen soms wat moeilijk te begrijpen als je in een benarde situatie terecht komt. Het komt er gewoon op aan alles een plaatsje te kunnen geven.

15:08 Gepost door xxx Permalink | Commentaren (2) | Email dit |  Facebook |

06-01-06

 

2011
 
 
 
Sinds ik me inschreef bij de VDAB word ik door heel wat interimbureau's gecontacteerd, daar had ik geen rekening mee gehouden. Blijkbaar geven die members van de VDAB dat allemaal door. Ik zal dus weer bitterweinig moeite moeten doen :-). Maar ik ga wel kieskeurig te werk gaan, het aanbod is toch groot en ik kan het me permiteren.
Maar ik heb belangrijker nieuws dan dat te vermelden vandaag... 2011 wordt heel speciaal, onthou dat goed, en haal heel veel champagne in huis tegen dan, je zal zien het zal de moeite waard zijn. Voor meer info en details hieromtrend gelieve Nicole en Hugo te contacteren, die zijn op de hoogte van de gebeurtenissen. Nicole houdt zich vooral bezig met de zakelijke kant van het gebeuren (de make-up kiezen, de apepakjes mooi in de plooi strijken, het beleg voor tussen de broodjes sorteren en daarna ook de broodjes ermee beleggen, Sjakira (hun perzische kat) kammen en ontvlooien, de meeneemchinees proberen te overhalen om het te brengen zodat ze er niet achter moeten,...). Hugo daarintegen, hoe kan het ook anders, zal zich ontfermen over de choreografie van het spectakel. Later in 2010 ongeveer, zal hij de danspasjes dan aanleren aan Nicole. Nicole is niet zo'n makkelijk leerling, ze is meersmaals hondsdol geworden tijdens eerdere, voor deze act niet ter zake doende oefensessies. Ik weet dat er onder jullie heel wat dans, zang en dranktalent zit, vandaar dat ik jullie hiervoor al eventjes warm wou maken. Dus trek je tutu en je, met verharde teentjes gevulde, ballerinaschoentjes aan en schrijf je in. No worry's je hebt immers nog 5 jaar om te oefenen zodat het zeker mogelijk is de perfectie te evenaren. Ik heb me in elk geval al ingeschreven, want nummer 1 op mijn verlanglijstje, is al sinds de dag dat ik geboren ben, samen op de planken staan met Nicole en Hugo.

Pic: mijn schilderwerken zijn af, kweet het het ziet er wat fel uit maar tis door de flits, tziet er best wel goed uit in 't echt

13:03 Gepost door xxx Permalink | Commentaren (1) | Email dit |  Facebook |

05-01-06

 

ohhhh, wie we daar hebben oohhhhhhh
 
 
Deze morgen was ik vroeg uit de veren, ik ben meteen beginnen verder schilderen en ondertussen ligt de tweede laag erop. Om 11h30 ben ik vertrokken naar mijn ex-collega's. Ik ben mijn laatste werkweek ziekjes geweest en had dus geen afscheid kunnen nemen, niet dat ik dat nodig vond eigenlijk, maar toen ik belde om me ziek te melden wist mijn toenmalige chef me te vertellen dat ze nog een verrassing voor mij in petto hadden. Omdat ik op het moment van het telefoontje een beetje een schuldgevoel kreeg omdat ik ziek was, heb ik toen gezegd dat ik na nieuwjaar wel nog eens langs zou komen. En vandaag ben ik er dan ook toegekomen om mijn belofte uit te voeren. Je kent dat é, je komt binnen en iedereen "oohhhh oeoeeoee, wie we hier hebben, ohhhh evelien, ohhhhh, wat fijn dat je nog eens langskomt, ooohhhhh evelien ohhhhhh" dan komen ze zich in een groep rond je stellen en wordt er van je verwacht dat je het woord voert, maar net als de voorbije 7 jaar had ik eigenlijk weer niks te vertellen aan deze mensen en zei ook niet aan mij. Het cadeau bestond uit 1 mand gevuld met drank (zowel alcoholisch als nonalcoholish) en 1 mand gevuld met chips en nootjes enzo van die dingen. Ik was ergens wel verrast dat het zoveel was aangezien ik daar eigenlijk met niemand een band had. En omdat ik op voorhand meermaals gezegd had dat ik niks wou krijgen, maar ja de mensen met hun sociale verplichtingen altijd.
Maar ik ben blij dat ik nog eens geweest ben, want die plaats gaf me voor de zoveelste keer een slecht gevoel, ik bedoel eigenlijk de sfeer die daar heerst, de mensen die zo met elkaar meelopen en eigenlijk geen mening hebben of die gewoon niet durven uiten. Ik heb me er nooit thuisgevoeld en vandaag was het nog maar eens een bewijs voor mezelf dat ik er heel goed aan gedaan heb om daar te vertrekken. Toch voelde ik enige dankbaarheid voor de manden. Want ik heb in het verleden voor heel weinig mensen geld uitgehaald voor traktaten. Er was elke week wel iemand die verjaarde of een kindje ter wereld bracht of op pensioen ging (ik werkte in een groot bedrijf). Net voor zo'n geldrondhaling was iedereen aan het zagen dat ze weer moesten betalen, maar ze deden het toch maar. Ik niet, ik vind het belachelijk om geld te geven uit verplichtingsgevoel aan mensen die je eigenlijk enkel kent in termen van 'goeiemorgen en goedeavond' zeggen tegen elkaar. Als ik iemand iets geef is het met mijn hart anders doe ik het niet. Vanwege deze reden had ik verwacht dat ze, indien er rond zou gegaan worden voor een cadeau voor mij, geen plichtsgevoel zouden hebben. Zo zie je maar...
Tegen dak thuiskwam waren mijn muren droog en heb ik besloten om nog een muur te doen, waarvan de eerste laag er nu ook al opligt, straks nog eentje en dan stop ik ermee.

 
Pic: de kerstman die probeert maar tgaat hem toch nie lukken ze !!!




14:43 Gepost door xxx Permalink | Commentaren (0) | Email dit |  Facebook |

04-01-06

 

toscaans rood

 
 
Vandaag begon weer met een oppervrolijk gevoel binnenin mij. Mijn eerste dagtaak was een bezoekje brengen aan de VDAB, want gisteren schoot het me plots te binnen dat dat wel nuttig kon zijn gezien mijn toestand. En ja het was leuk, ik heb er zelfs een beetje van genoten van mijn VDAB excursietje. Daarna geprobeert om te gaan shoppen in mijn hometown, maar wegens de solden is dat mislukt, ik heb het niet zo voor de solden eigenlijk, dan vind ik meestal mijn zin niet. Na enige winkels ben ik dan ook terug huiswaarts gekeerd. Daar kreeg ik plots een soort van een opruimbui die overgegaan is in een 'reorganistatie van meubels'-bui en uiteindelijk heb ik naar de winkel gereden om toscaans rode verf te gaan kopen en ben nu bezig met een deel van mijn muren onder handen te nemen. En je kent dat wel hé, dat je plots zo'n ingeving krijgt om eens te herschilderen, tot je bijna aan de helft bent ongeveer en dan heb je plots geen zin meer en vraag je jezelf af waar je nu weer aan begonnen bent. Wel zo voel ik me nu een beetje eigenlijk. Maar wat ik reeds gedaan heb, ziet er goed uit dus ik ga sebietjes toch nog wat verder doen, zodat de eerste laag er vandaag nog opligt.

18:32 Gepost door xxx Permalink | Commentaren (2) | Email dit |  Facebook |

03-01-06

 

Corry of La??


Sinds een tijdje doe ik allerlei enquetes met wetenschappelijke doeleinden voor de Universiteit van Moorslede (gebouw 4, fak 3, toren 9, bus 763). Volledig vrijwillig trek ik door het ganse land met mijn notaboekje, mijn trippeltrappel fake ballerinaschoentjes en mijn intervieuwmuts. En bij deze vraag ik ook jullie medewerking. Moesten jullie moeten kiezen tussen Corry Konings en La Esteralla, naar wie zou jullie voorkeur dan uitgaan?
Ik weet het, het is lang geleden en om deze reden zal ik de herinnering een beetje levendiger maken zodat je de vibes van toen terug kan voelen en hopelijk de keuze iets makkelijker zal worden: je kent nog het gevoel die door je ging, vroeger, toen je begin je tienerjaren rondliep in een blekkersgele rok met roze stippen en van die hele grote oorbellen (liefst ook blekkersgeel) op zaterdagvoormiddag, toen je mama aan het koken was en zich plots heel vrolijk omdraaide en vroeg om de radio een tandje bij te steken. Je verplaatste jezelf met enkele moonwalkpasjes (jaja want Michael Jackson was toen ook al een beetje in) tot bij de stereo en gaf een ruk aan de knop. Daarna begint je ma heel raar, maar toch vrolijkheidsuitstralend, te dansen. Je vraagt je af of dit normaal gedrag is, maar aangezien het je moeder is besluit je erop te vertrouwen en je doet je best om zoveel mogelijk rare danspasjes te doen, want zo hoort het blijkbaar. Samen dansen jullie de eerst 5 plaatjes van de Nederlandstalige slagerhitparada. Welke vrouw is er op toen op dat moment in geslaagd je op je bekkie te doen gaan van extase???
Deel aub jullie keuze mee, het is maar een kleintje om te stemmen, maar het betekend heel veel voor de voortplanting van het menselijke ras.





14:47 Gepost door xxx Permalink | Commentaren (5) | Email dit |  Facebook |

 

Freedom
 
 
 
Zoals jullie al eerder hebben kunnen lezen ben ik sinds 1 januari werkeloos en alhoewel veel mensen bezorgde opmerkingen maken, over hoe slecht de tijden wel zijn en over hoe veel werkelozen er wel rondlopen, voel ik me er absoluut niet slecht bij. Hoeveel keer in je leven kun je zeggen dat alle mogelijkheden weer openliggen? Niet vaak eigenlijk, mensen hebben echt nood aan zekerheden, dat is een feit, maar het geeft me eigenlijk een heel jeugdig gevoel deze zekerheden even niet te hebben, weer alles kunnen verwachten, eens volledig opnieuw kunnen beginnen. Leuk, leuk, leuk,...
Ik ben dan ook heel zeker dat ik, eens ik begin te zoeken, rap werk zal hebben, ik heb een diploma, ervaring en goede referenties van mijn vorige werkgever.
Ik had besloten om nu eerst een tweetal weekjes niks te doen en me daarna weer op de arbeidsmarkt te smijten. Maar op 2 januari waren ze daar al weer met een telefoontje over één of ander jobke die wel in mijn diplomabereik ligt. Heel raar want ik heb me nog in geen interimbureau's ingeschreven. Ik heb in mijn drie maanden opzeg wel 1 sollicitatie gedaan en blijkt dat die vacature eigenlijk via het interimbureau was die me gisteren gebeld heeft. Gelukkig is het bedrijf nog een weekje in verlof en hoef ik me dus niet direct los te rukken van het vrijheidgevoel.




14:00 Gepost door xxx Permalink | Commentaren (2) | Email dit |  Facebook |

 

Kots en verbroedernacht
 

 
Oudejaar heb ik, zoals het al enige jaren mijn gewoonte is, heel rustig gevierd. Ik ben niet zo voor die geforceerde feesten. Op oudejaar MOET het overal leuk en blits en overmatig eten en drinken en roepen en vuurwerkjes afschieten en plots is iedereen aan het verbroederen, een aantal minuten rond 00 uur. Waarom hebben mensen enkel op 31 december om 00 uur de behoefte om te verbroederen? Waarom kotsen mensen massaal op die avond? Waarom pleiten ze niet gewoon voor een aantal algemene verbroeder en kotsdagen per maand? Waarom verbergt iedereen zich achter die oudejaaravond om deze behoeften waar te maken?
Ik weet het niet, en het heeft eigenlijk ook geen belang...
Zoals ik al zei heb ik het heel rustig gehouden. Samen met Sofie en Blijke (haar lieve doch wel eigenwijze poes) heb ik op het gemakske bij haar thuis gezeten. Normaal zouden we spaghettie eten maar op het laatste nippertje zijn het dan toch scampi's geworden. Sofietje had haar best gedaan en het was dus lekker.
Op 1 januari ben ik dan op bezoek geweest bij Yeva, ze is zo klein en schattig en het is moeilijk te begrijpen dat wij ook allemaal zo geweest zijn. Zo'n babytje reageert op nog niet veel en maakt toch zo'n indruk. Ik ben in elk geval heel trots dat ik meter ben van deze kleine prinses.
 
 
Pic: Sofietje en ik op ons oudejaardineetje.



13:14 Gepost door xxx Permalink | Commentaren (2) | Email dit |  Facebook |

 

Yeva is born
 


Al enige tijd liet ze op zich wachten, normaal zou ze op 20 december haar eerste hapjes zuurstof tot zich nemen. Maar uiteindelijk is mijn metekind Yeva 10 dagen te laat geboren en dan nog wel net op mijn verjaardag, de max is dat. Yevake is de dochter van mijn beste vriend Tom en zijn vriendin Vanessa. Het is heel raar hoe iemand plots zoveel kan betekenen voor je, alhoewel je er nog geen enkel woord mee gewisseld hebt, dat zou moeilijk zijn é trouwens.
Yeva toi toi toi...

Pic: Yevake in mijn vinger knijpend 01/01/06








12:34 Gepost door xxx Permalink | Commentaren (3) | Email dit |  Facebook |

 

Anti - Brokjes betoging
 


De feestdagen zijn achter de rug en al eventjes had ik geen tijd meer vrijgemaakt om wat nutteloze info aan jullie over te dragen. Maar een spreekwoordelijk, doch zachtaanvoelende schopje onder mijn gat van de wereldberoemde en immer sexy voetige tint heeft er me toe gezet er vandaag toch eventjes mijn werk van te maken. En eigenlijk is er toch wel één en ander gebeurd intussentijd. Kerstfeest heb ik eigenlijk bewust niet gevierd, ik ben namelijk nog altijd een beetje boos op de kerstman omdat hij in de zomer van 2001 gefrituurde kippebrokjes met zoetzure saus heeft staan klaarmaken op de Markt van Tremelo. Ik ben namelijk tegen brokjes in alle vormen, smaken en geuren. Ik ben dan ook vollop bezig met het maken van spandoeken voor de eerst anti-brokjes betoging. Mochten jullie zich geroepen voelen om mee te betogen, laat het mij dan weten.  





12:23 Gepost door xxx Permalink | Commentaren (10) | Email dit |  Facebook |

23-12-05

 

erwtjesgroen
 

Gisteren naar show geweest van Wim Helsen (standupcomedy), als voorprogramma was het Gunter Lamoot, en voor de eerste keer in mijn leven vond ik het voorprogramma stukken beter dan de hoofdreden waarvoor we gekomen waren. Bij Wim had ik bij momenten zelf het gevoel dat ik op één of andere verplichte toespraak, van één of andere geschifte politiek geangageerde lul zat. Misschien had ik er teveel van verwacht. Andere, minder talrijke, momenten was hij dan wel weer grappig, maar niet in die zin dat ik echt uit de bol ging.
Maar wat eigenlijk veel belangrijker is, is dat ik gisteren erwtjes heb gegeten, erwtjes zijn rond en gezond en groen, ja ik hou van erwtjesgroen. Ze zijn ook supergrappig, de volgende keer dat je erwtjes eet, moet je eens net iets meer doen dan ze opeten, je moet ze eerst eens van dicht besturen, je zult zien dat er na enige seconden spontaan een glimlach op je gezichtje zal verschijnen. Al te vaak worden de kleine dingen in het leven niet meer als "wauw" aanzien. Ik ben er zeker van dat de truk met de erwtjes daar heel veel verschil in gaat maken.
 

18:20 Gepost door xxx Permalink | Commentaren (0) | Email dit |  Facebook |

21-12-05

 

oma paloma blanka
 

ja toen ik opstond was dit de plaat die zich in mijn hoofd afspeelde, ik begrijp echt niet waarom, want dat is meestal een plaatje dat in de zomer eerder spontaan tot mij komt. Zou het dan zo goed gaan met mij dat mijn hoofdje denkt dat het zomer is? of zou dit een andere reden hebben? het kan me eigenlijk totaal niet schelen, "oma paloma blanka" wordt dus de plaat van de dag. een tijdje geleden wist ik niet eens wat het wilde zeggen, ik heb dan enige navraag gedaan en het blijk iets met een duif en een strand te maken te hebben. Soit, zelfs dat is niet belangrijk.
Ik ben echt zo vrolijk de laatste tijd, en dat wil ik precies constant uiten. Misschien is dat wel net de bedoeling, dat ik mijn vrolijkheid uit zodat het anderen kan aanzetten om ook vrolijk te zijn.
ja ik voel me een beetje Willy Sommers, als je die zijn gezicht ziet moet je ook spontaan beginnen lachen, dat is ook niet zonder reden, het bestaan van Willy is heel goed uitgedoktert en enkel ten voordele van de duizenden mensen die hij dagelijks aan het lachen brengt. OOO nee ik denk dat ik me net ietsje teveel in mijn rol aan het inleven ben, want ik begin iets te voelen opburrelen en het klinkt als volgt "ik draai hier rond en rond en rond en rond als een leeuw in een kooi" shiiiiiiiiiit dat was niet de bedoeling, ik kan er niet meer onderuit, mijn lichaam en geest moeten gewoon een optreden van hem nadoen. a neeeeeee niet nu....


19:35 Gepost door xxx Permalink | Commentaren (3) | Email dit |  Facebook |

20-12-05

 

Heal heal Spiritje

 

Vorige week heeft Spirit (mijn hond) haar pootje overgeslegen, en haar gewrichtsbandjes zijn gescheurd. Ze moet pilletjes nemen en veel rusten (das veel gevraagd voor nen hond ze). Normaal ga ik vaak met haar naar zee of naar het bos, maar met dit voorval kom ik nog maar bitterweinig buiten om te wandelen, want zo alleen vind ik er niks aan hoor.  
Het zijn mijn laatste weekjes op mijn huidige job, en aangezien ik vandaag niet zo heel veel zin had om te werken ben ik begonnen met mijn bureau en kasten eens uit te mesten. Het is heel raar maar alles heeft voor mij zo'n symbolische waarde. In mijn hoofd enkel stemmetjes die roepen: afsluiten, afsluiten, afsluiten,... En ik blijf me afvragen, of het nu echt allemaal zo moest verlopen, maar dat zal wel aangezien ik niet in toeval geloof...
Ik voel me als een jong dartellend veulen die net zijn eerste stapjes (of huppeltjes) zet in een grote groene weid, terwijl het jihihihihi roept....

 
Pic: spiritje in haar jonge jaren




17:30 Gepost door xxx Permalink | Commentaren (0) | Email dit |  Facebook |

18-12-05

 

lazy sunday



Vandaag was echt één van die lekkere lazy sundays, je kent dat wel je komt te vroeg wakker voor een normale zondagmorgen en hebt dan ook nog geen zin om op te staan. Ik besloot dan ook om nog wat in mijn bedje te blijven liggen terwijl ik wat zappend tv probeer te kijken. Tegen de middag ben ik dan toch opgestaan omdat ik min of meer een afspraak had met Benny om te gaan poolen (wat ik eigenlijk helemaal niet kan) maar het is een winterse bezigheid en ik kan wel tegen mijn verlies.Normaal had ik hem rond 15h verwacht maar uiteindelijk is hij hier maar om 17h30 aangekomen en aangezien ik niet veel zin meer had om dan nog te gaan zijn we thuis gebleven om eftjes bij te praten.
Vandaag veel positieve energie gevoeld rondom mij. Ja het voelt echt goed aan allemaal ook al veranderd en verdwijnt alles rondom me. Nog twee weken en ik ben werkeloos en wegens eigen ontslag heb ik ook geen recht op uitkering, en ook al heb ik nog geen ander werk, het voelt echt niet slecht, ik weet dat alles altijd in orde komt. Eerst ga ik eens een paar weekjes niks doen, dat heb ik wel verdient vind ik (maar dat vind iedereen waarschijnlijk van zichzelf). Daarna ga ik terug uitkijken naar ander werk en ik ben er echt van overtuigd dat er snel iets uit de bus zal komen. Ik ben toch blij dat ik optimistisch geboren ben ze.




20:05 Gepost door xxx Permalink | Commentaren (0) | Email dit |  Facebook |

17-12-05

 



Alles komt in orde!



Ik voel dat ik een nieuwe levensfase binnenwandel, een zevenjarige cyclus wordt binnen een tweetal weken afgerond. Niet alleen intuïtief, maar ook heel rationeel voel ik dat aan. Bijna alle zekerheden heb ik bewust of onbewust verbroken, ik heb mijn ontslag gegeven en precies op de dag dat de cyclus eindigd (mijn birthday) is mijn laatste werkdag, ik ben sinds een maandje of zo ook weer vrijgezel en de drang om te verhuizen heeft me ook heel fel te pakken. Ik voel ook aan dat het allemaal goed is wat gaat gebeuren. Mmmm het leven kan mooi zijn als alle mogelijkheden weer open liggen...


16:34 Gepost door xxx Permalink | Commentaren (0) | Email dit |  Facebook |

Vorige 1 2 3